Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Aktualności > Aktualności > Pożegnanie prof. Tadeusza Bartkowicza

Pożegnanie prof. Tadeusza Bartkowicza

Email Drukuj PDF

- Członka Honorowego Towarzystwa Urbanistów Polskich

21 kwietnia pożegnaliśmy w Krakowie wybitnego urbanistę – architekta, twórcę, który swoim pracowitym życiem zawodowym dawał świadectwo, że dobra urbanistyka to trwałe zręby naszej kultury – to fundamenty naszej cywilizacji. Pożegnaliśmy wybitnego profesora oraz wychowawcę kilku pokoleń architektów i urbanistów. Na polu urbanistyki i planowania przestrzennego Profesor Bartkowicz wykształcił własną szkołę naukową, szkołę dzięki której jest – i będzie – zaliczany do elitarnego grona uczonych, którzy zasłużyli na szczytne miano „profesora profesorów”.

Piszę to wspomnienie w imieniu tych, którzy nauczając urbanistyki – i uprawiając tę dyscyplinę – zgromadzili się tu aby raz jeszcze oddać hołd swojemu Mistrzowi. Występuję również w imieniu dwóch gremiów PAN: Komisji Urbanistyki i Architektury przy Krakowskim Oddziale PAN, a – z upoważnienia Przewodniczącego – prof. Gzella – także w imieniu Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN.

W obu tych ciałach Profesor Tadeusz Bartkowicz był jednym z najbardziej aktywnych członków. Siłą swej osobowości wywierał znaczący wpływ na różne formy życia Akademii. Przez długi czas kierował pracami sekcji urbanistyki i planowania przestrzennego a jako wieloletni dyrektor Instytutu Projektowania Miast i Regionów Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej uczył nas jak – wiążąc te funkcje – oddziaływać na rozwój naszej dyscypliny. Dawał przykład jak wytyczać kierunki badań nad przestrzenią polskich miast tak by zachowane były dobre proporcje między rygorem naukowego warsztatu a mądrą refleksją nad własną twórczością. Dlatego urbanistyka w wydaniu prof. Bartkowicza nabierała herbertowskich walorów „dotykania rzeczywistości”.

Zresztą Profesor sam obdarzony był wrażliwością i wyobraźnią poetycką. Posiadał ów rodzaj naukowej intuicji, która pozwala mu wybiegać daleko w przyszłość. Dzięki temu wyjątkowo dobrze odczytywał sygnały urbanistycznej rzeczywistości i trafnie wybierał najważniejsze tematy naukowe. Jego publikacje naukowe z lat 60. i 70. ubiegłego stulecia tak nowatorsko wiązały problematykę przemysłu, zagospodarowania przestrzennego, inżynierii miejskiej i ochrony środowiska, że dzisiaj – z perspektywy półwiecza – prace te możemy śmiało określać jako pionierskie.

Żegnamy człowieka szlachetnego. Profesor imponował nam swą postawą życiową. Jego osobowość urzekała dobrocią, ciepłem ale i stanowczością. Profesor imponował też wyjątkową umiejętnością wiązania inżynierskiej precyzji z wrażliwością poety. Uczył jak odczytywać piękno miasta – także to piękno ukryte – co przecież dla urbanistyki jest szczególnie ważne.

Drogi Profesorze Mistrzu, drogi Tadeuszu! Uczyłeś nas jak rozumieć przestrzeń, jak ją kształtować, a dzisiaj – mówiąc słowami Miłosza – przeszedłeś do „drugiej przestrzeni”. Będzie nam Ciebie brakowało ale Twoje prace, Twoje przemyślenia i wskazówki pozostaną na trwałe w pamięci Twoich uczniów – i w naszych sercach.

prof. Zbigniew K. Zuziak
Kraków, 21 04. 2016

 

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie