Towarzystwo Urbanistów Polskich

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Przesłanie i program IV Kongresu Urbanistyki Polskiej - Program i cele Sesji

Email Drukuj PDF
Spis treści
Przesłanie i program IV Kongresu Urbanistyki Polskiej
Forma organizacyjna
Konkurs na artykuły
Program i cele Sesji
Wszystkie strony
Program i cele Sesji IV. Kongresu

Sesja międzynarodowa: „Budowanie miasta: rola urbanistów jako reprezentantów kluczowych aktorów procesu”

[środa, 19 września, godz.: 17.00 - 20.00]

Sesja jest poświęcona określeniu współczesnej roli urbanistów w procesie budowy miasta jako przedstawicieli / reprezentantów kluczowych aktorów procesu, tj. społeczności lokalnych, sektora publicznego i prywatnego, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń międzynarodowych. Tym samym będzie ona wprowadzeniem do właściwych dyskusji kongresowych, w trakcie których omówione zostaną kwestie kształtowania się ról i odpowiedzialności w obrębie każdej z w/w grup.
Sesja jest organizowana we współpracy pomiędzy Towarzystwem Urbanistów Polskich a ISoCaRP-em (Międzynarodowym Stowarzyszeniem Planistów Miejskich i Regionalnych).

Istota problemu
Współczesne wyzwania globalizującego się świata i konieczności konkurowania poszczególnych ośrodków i metropolii (w skali lokalnej, regionalnej, krajowej i międzynarodowej) wymagają podjęcia nowej jakości współpracy pomiędzy aktorami procesu rozwojowego, związanej z przyjęciem „współodpowiedzialności za miasto”. Wymaga to m.in. zmiany w zakresie tradycyjnych ról poszczególnych grup podmiotów rozwoju urbanistycznego: władz miejskich, sektora prywatnego oraz społeczności lokalnej i jej liderów. Zmieniająca się rola poszczególnych podmiotów – partnerów w procesie rozwoju urbanistycznego wymaga redefinicji ich postawy, w tym zmiany z pozycji „roszczeniowej” na „współodpowiedzialną” za efekt procesu. Zmiana relacji pomiędzy aktorami wymaga wykształcenia nowych umiejętności i kompetencji społecznych i profesjonalnych, w tym umiejętności dialogu i partnerskiej dyskusji. Znaczącą – a wręcz kluczową – rolę w tym procesie mają do odegrania urbaniści, którzy mogą i powinni reprezentować w procesie „budowy miasta” interesy zarówno każdej ze stron jak i stanowić grupę odpowiedzialną za ostateczny kształt procesu rozwoju przestrzennego. Oznacza to konieczność wykształcenia nowych rodzajów umiejętności zawodowych – rozumienia potrzeb poszczególnych grup aktorów, syntezy ich oczekiwań, prowadzenia dialogu społecznego i in. Na tym tle koniecznym jest ponowne określenie roli projektowania urbanistycznego jako kluczowej kompetencji zawodowej współczesnych urbanistów.

Cele Sesji Międzynarodowej
Celem sesji jest przedstawienie tendencji światowych w zakresie udziału urbanistów w kształtowaniu procesów rozwoju urbanistycznego, a w szczególności możliwości i powinności wynikających z reprezentowania głównych ich aktorów. Aktorzy ci reprezentują trzy główne grupy podmiotów „odpowiedzialnych za miasto”: władz miejskich, sektora prywatnego i społeczności lokalnej. W trakcie sesji przedstawione zostaną trzy spojrzenia na rolę urbanisty: planisty miejskiego (reprezentanta samorządu lokalnego), planisty prywatnego (reprezentanta sfer inwestycyjnych) oraz planisty społecznego (reprezentanta interesów grup i społeczności lokalnych). Podczas sesji zaprezentowanie będą doświadczenia wybranych miast w zakresie kreowania tych na nowo określonych ról urbanistów w procesach planowania i realizacji zamierzeń związanych z rozwojem urbanistycznym.

Program Sesji Międzynarodowej, zaplanowany na 180 min.:
Piotr Lorens – Towarzystwo Urbanistów Polskich - wprowadzenie do Sesji –– ok. 10 min.;
Zaproszeni będą czterej prelegenci z zagranicy, z wypowiedziami nt. roli urbanistów jako reprezentantów:
- władz miejskich prowadzących w innowacyjny sposób proces planowania rozwoju;
- sfer inwestycyjnych realizujących przedsięwzięcia rozwojowe w miastach;
- społeczności lokalnych zainteresowanych przemianami ich miasta i dzielnicy;
oraz
- roli i znaczenia projektowania urbanistycznego we współczesnych procesach rozwoju miast.
Dyskusja otwarta – ok. 40 min.
Tomasz Majda - Towarzystwo Urbanistów Polskich – prowadzenie dyskusji i podsumowanie Sesji.

Sesja I. „Miasto oczami urbanisty. Czy urbaniści wiedzą lepiej?”

[czwartek, 20 września, godz.: 11.00 - 13.00]

Istota problemu
Do procesie przekształceń zagospodarowania przestrzennego urbanista, dzięki swojej wiedzy i umiejętnościom, wnosi dwie podstawowe wartości: wizję pewnej całości przestrzennej i zharmonizowanie ze sobą działań wielu różnych aktorów występujących w tym procesie. Dzięki tym kwalifikacjom urbanista – planista: - może pracować dla władz reprezentujących społeczność danego terytorium, między innymi jako projektant planów w różnej skali; - może pomagać organizacjom pozarządowym i społecznym grupom interesów, opracowując w ich imieniu koncepcje alternatywne; - może działać na rzecz inwestorów, ułatwiając realizację ich zamierzeń oraz ulepszając efekty tych zamierzeń; - może występować jako niezależny badacz lub ekspert; - może być pracownikiem mediów, zwiększając jakość ich przekazu; - może też uczestniczyć w rozstrzyganiu sporów jako rzeczoznawca lub mediator.

Cele I. Sesji
Uczestnicy Sesji przeanalizują rolę urbanisty, w tym również, jako planisty zbiorowego, któremu przypisana jest rola zawodu społecznego zaufania i który prezentuje lub powinien prezentować szczególny punkt widzenia. Odpowiedzą także (m. in.) na pytanie: jak i co robić, aby działania urbanisty były korzystne i wzmacniały odpowiedzialne decyzje poszczególnych aktorów sceny miejskiej?

Program I. Sesji, zaplanowany na 120 min.:
Tomasz Ossowicz -Towarzystwo Urbanistów Polskich – prowadzenie Sesji
Referaty:
Sławomir Gzell: Towarzystwo Urbanistów Polskich - „Wiedza urbanisty jako oferta publiczna: całościowa wizja przestrzeni”;
Tomasz Ossowicz: -„Wiedza urbanisty a harmonijna synteza różnych działań”;
Aleksander Boehm: „Wiedza urbanisty a model partycypacji społecznej - dziś”;
Anna Karwińska: „Wiedza urbanisty a model społecznego wytwarzania przestrzeni - jutro”.
Dyskusja panelowa:
Uczestnicy i prowadzący - w trakcie uzgodnień.
Dyskusja otwarta: 20 min.
Podsumowanie Sesji – w trakcie uzgodnień

Sesja II. „Rządzący i Rządzeni”

[czwartek, 20 września, godz.: 14.00 - 16.30]

Istota Problemu
Sesja jest poświęcona odpowiedzialności za miasto, jaką ponoszą Rządzący i Rządzeni. Rządzący to podmioty, które mają wpływ (zróżnicowany) na decyzje o przekształceniach przestrzennych i zagospodarowaniu miasta:
[a] Podmioty publiczne, posiadające mandat społeczny (polityczny) do „rządzenia” miastem i ponoszące odpowiedzialność formalną (ustawowa) za stan polskich miast - samorządy terytorialne, ponoszą główną odpowiedzialność za ład przestrzenny, władze centralne (rząd, legislatura) - odpowiedzialne za krajową i regionalna politykę miejską oraz instytucje wymiaru sprawiedliwości – orzekające i interpretujące prawo.
[b] Podmioty nie posiadające mandatu społecznego, które z racji ekonomiczne pozycji mają istotny wpływ na rozwój i funkcjonowanie miasta - inwestorzy, których środki decydują o rozwoju miasta, deweloperzy i instytucje finansowe (w tym bank centralny).
[c] Społeczeństwo obdarzające mandatem do rządzenia władze samorządowe i centralne, ponoszące odpowiedzialność za dokonane wybory i kontrolę działania wybranych władz.
[d] Organizacje społeczne i zawodowe oraz zorganizowane grupy społeczne, których aktywność ma niekiedy wpływ na decyzje władz publicznych.
Rządzeni to podmioty, których warunki życia, aktywności zawodowej i gospodarczej określają decyzje rządzących (efekty tych decyzji). Są to mieszkańcy i użytkownicy miast, podmioty gospodarcze, dla których warunki stwarzane przez organizację przestrzeni mają istotne znaczenie, właściciele i użytkownicy nieruchomości o zróżnicowanych interesach. Główną odpowiedzialność za miasto ponoszą podmioty władzy publicznej, samorządy terytorialne, zwłaszcza gminne (ustawowe zadanie – ład przestrzenny) oraz władze centralne – rząd i parlament, bowiem określają politykę ekonomiczną i społeczną państwa. Aktywność samorządu w decydującym zakresie przesądza o zmianach zagospodarowania terenu, o funkcjonowaniu istniejących struktur, o jakości programowo-przestrzennej miasta. Prawo wyposażyło samorządy w możliwości realizacji tych zadań, czego dowodem są dobrze zarządzane miasta. Prawo nie zawiera jednak regulacji, które zapobiegałyby nieracjonalnym działaniom samorządów i zezwala również na bierność władz samorządowych. Dlatego jesteśmy dziś świadkami zróżnicowania i kontrastów pomiędzy dobrze zarządzanymi miastami i miastami o niskich walorach funkcjonalnych, które natrafiają na bariery i problemy rozwojowe.
Władze centralne ponoszą odpowiedzialność za formułowanie i wdrażanie polityki miejskiej, będącej centralnym elementem polityki rozwoju przestrzennego kraju. Drugim obszarem odpowiedzialności władzy centralnej jest obowiązek stanowienia reguł kontroli publicznej procesów przestrzennymi, zwłaszcza zmian przeznaczenia terenów i alokacji funkcji. Decyzje władz centralnych decydują o funkcjonowaniu rynku nieruchomości i zakresie kontroli planistycznej, o przestrzennej polityce krajowej, i polityce miejskiej i ramach prawnych procesów przestrzennych. W Polsce obserwujemy bierność, niekiedy działania szkodliwe władz centralnych w sferze gospodarki przestrzennej. Postawa ta, ułatwia również działania różnych grup interesu, sprzeczne z interesem społecznym.

Podmioty o władzy ekonomicznej mają w gospodarce rynkowej decydujący i często pozytywny wpływ na rozwój i funkcjonowanie miasta, nie zawsze jednak ich interesy są zbieżne z interesami społeczności lokalnych. Istnieje też wpływowa grupa podmiotów gospodarczych, która negatywnie oddziaływa na procesy przestrzenne, doprowadza do nieracjonalnych decyzji i patologii przestrzennych. Kluczowym problemem jest dziś bierność społeczeństwa. Jest to wynik niskiej świadomości społecznej i małych wymagań i oczekiwań. Niska aktywność społeczeństwa jest również funkcją wadliwego przedstawiania jego interesów w działalności i dokumentach władz publicznych.

Cele II.Sesji
Cel pierwszy: - ocena działań podmiotów decydujących o rozwoju miasta, ocena skutków działań podmiotów publicznych oraz innych podmiotów zaliczonych do grupy rządzących. Zwymiarowanie skutków chaosu przestrzennego i niekontrolowanej urbanizacji: - ile rocznie kosztuje Państwo (budżety centralny i samorządowe) nieracjonalna polityka i brak kontroli planistycznej ? Jakie są koszty transportu, klęsk żywiołowych itp.?
Cel drugi: - identyfikacja i ocena głównych przeszkód, na jakie natrafiają Rządzący przy podejmowaniu racjonalnych decyzji. Próba odpowiedzi na pytania: - co i kto, czyje interesy i czyje wpływy skutkują niekorzystnymi lub racjonalnymi efektami w gospodarce przestrzennej? - Dlaczego krytyka (zawarta także w dokumentach rządowych) nie stymuluje akcji naprawczych?
Cel trzeci: - sformułowanie wniosków do zmian systemowych, do zmian prawa, instytucji, procedur, technologii planowania i kontroli planistycznej. Próba odpowiedzi na pytania:, Kto jest w stanie wprowadzić zmiany ? - Jak uspołecznić rządzenie miastem i zbudować skuteczną Koalicję na rzecz Polskich Miast ?

Program II. Sesji, zaplanowany na 150 min.:
Andrzej Miszczuk - otwarcie i prowadzenie Sesji
Referaty:
Olgierd Dziekoński - Sekretarz Stanu, Kancelaria PR - polityka;
Michał Zaleski - Prezydent m. Torunia - samorząd miejski;
Jolanta Piecuch - Kongres Ruchów Miejskich, Ład na Mazowszu - organizacje pozarządowe;
Adam Kowalewski - Instytut Rozwoju Miast – urbanistyka / ekonomia.
Dyskusja panelowa:
Piotr Żuber – Dyrektor Departamentu, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego - polityka;
Krzysztof Hetman – Marszałek Województwa Lubelskiego - samorząd regionalny;
Jeremi Mordasewicz – doradca PKPP „Lewiatan” – ekonomia / inwestycje;
Mieczysław Miazga – Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Administracji - socjologia.
Dyskusja otwarta - ok. 50 min.
Andrzej Miszczuk Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie -prowadzenie dyskusji i podsumowanie Sesji.

Sesja III. „Miasto i pieniądze”

[piątek, 21 września, godz.: 9.00 - 11.30]

Istota problemu
Wszyscy zdajemy sobie sprawę, iż miasto to miejsce wielkich przepływów pieniędzy, że dalszy rozwój cywilizacji będzie się odbywał przez dalszą urbanizację, opartą na nowych czynnikach i technologiach. Miasta to też miejsca generowania światowych i krajowych kryzysów gospodarczych, ale i kryzysów strukturalnych. Z tego punktu wiedzenia można powiedzieć, iż polityki interwencyjne, jakie by nie były ze strony rządów przede wszystkim dotyczą gospodarek miast. Sesja miasto i pieniądze wpisując się w ogólny tytuł kongresu odpowiedzialność za miasto chce spojrzeć na gospodarkę finansową i instytucje obracające wielkimi pieniędzmi przez pryzmat skutków dla gospodarki miejskiej oraz przez pryzmat społecznej odpowiedzialności. Instytucje finansowe w tym banki, instytucje ubezpieczeniowe, fundusze inwestycyjne, emerytalne etc., to najważniejszy system zasilania i katalizowania procesów inwestycyjnych w mieście, którego sprawność zależy od jakości funkcjonowania sfery regulującej gospodarkę przestrzenną. Pola współodpowiedzialnego działania sektora finansowego to obniżanie ryzyka inwestycyjnego, odpowiedzialna emisja kredytu i pieniądza, współudział w systemie ochrony wartości miasta i jego rozwoju.

Świat finansowy musi sobie zdawać sprawę z swojej siły i nie może pozostawać na uboczu zmian w społecznych systemach wartości. Zglobalizowanie systemów finansowych sprawia, że lokalne gospodarki muszą opierać swoje dochody o opodatkowanie majątku miejskiego, aby ograniczyć sferę przypływu i unikania podatków przez międzynarodowe firmy. Taki mechanizm będzie także w interesie instytucji finansowych, które chcą udzielać pożyczek na finansowanie rozwoju infrastruktury i obiektów miejskich. Nastawienie na długotrwałe efekty zwrotu nakładów musi wzbudzić zainteresowanie wzrostem wartością majątku w długim okresie a więc niwelację spekulacyjnych efektów zewnętrznych i optymalizacją rozwoju miast. Tym celom może służyć sprawny system przestrzennego planowania regulacyjnego.

Cele III. Sesji
Czy społeczna odpowiedzialności sektora finansowego to puste hasło, czy w tej materii poza globalnymi krajowymi regulacjami nie da sie nic osiągnąć na drodze budowania nowego sytemu wartości ? Pytanie, na które próbujemy odpowiedzieć, to czy te dwa światy wzajemnie siebie potrzebują ? Co się dzieje z miastem, jeśli mamy nieodpowiedzialny społecznie sektor finansowy i ułomny system gospodarki przestrzennej ? Jak zapewnić skuteczność zintegrowanej polityki miejskiej i jak ukształtować mechanizmy zainteresowania ze strony instytucji finansowych i polityków korzyściami długookresowego zrównoważonego rozwoju ? A jak wygląda zarządzania finansami polskiego miasta w świetle obowiązujących regulacji gospodarki finansowej samorządu terytorialnego? Jakie funkcje pełnią banki państwowe o statucie działające w imię interesu narodowego a jakie banki prywatne?
Sesja przedstawi również koszty wadliwego systemu zarządzania przestrzenią, rosnące zadłużenie gmin, które nie są w stanie wywiązywać się z zobowiązań, marnotrawienie renty planistycznej, wielomiliardowe straty spowodowane katastrofami powodziowymi na skutek zabudowy terenów wskazywanych, jako szczególnie zagrożone, rosnące nieracjonalne koszty transportu i inne skutki niesprawnego planowania przestrzennego. Udowodnimy, że ład przestrzenny ma nie tylko wymiar ekologiczny, estetyczny i funkcjonalny – ma również ogromny wymiar ekonomiczny, co wykazują raporty i badania instytucji publicznych i naukowych Europy i Stanów Zjednoczonych a ostatnio również publikacje polskich ekspertów.

Program III. Sesji, zaplanowany na 150 min.:
Referaty:
Tadeusz Markowski – Prezes Towarzystwa Urbanistów Polskich;
Ryszard Grobelny – Prezydent m. Poznania;
Arkadiusz Kamiński – Vice -Skarbnik m. st. Warszawy;
Dariusz Daniluk – Prezes Banku Gospodarstwa Krajowego;
Krzysztof Pietraszkiewicz – Prezes Związku Banków Polskich.
Dyskusja panelowa:
Uczestnicy i prowadzący – w trakcie uzgodnień
Dyskusja otwarta - ok. 20 min.
Krzysztof Żuk - Prezydent m. Lublina – prowadzenie dyskusji i podsumowanie Sesji.

Sesja IV. „Budowanie miasta”

[piątek, 21 września, godz.: 12.00 - 14.30]

Istota problemu
Budujący miasto – to wszyscy aktorzy – uczestnicy tego procesu: od inwestorów małych projektów, do inwestorów projektów wielkoskalowych związanych z budową, przebudową, rewitalizacją miast i ich fragmentów, zarówno inwestorzy prywatni, jak inwestorzy publiczni realizujący gmachy publiczne i inwestycje infrastrukturalne.

Obecna sytuacja społeczno – gospodarcza i polityczna nie sprzyja, a prawdopodobnie nawet nie wymaga budowania „nowych miast”, także dlatego, że ze względów historycznych - polska sieć osadnicza jest bardzo rozbudowana. Jednak skala potrzeb mieszkaniowych powoduje, że oprócz intensyfikacji i uzupełnienia oraz rewitalizacji obszarów zurbanizowanych, celowe jest planowanie i realizowanie co najmniej nowych jednostek osadniczych, także typu „miasto w mieście” – jako projektów miastotwórczych oraz projektów centro twórczych – współkształtujących system przestrzeni publicznych. Jak dotąd w naszym kraju praktycznie nie realizuje się wielkoskalowych, kompleksowych projektów urbanistycznych, chociaż podejmowane były pewne wysiłki w tym zakresie. Nadzieję na rozwiązania modelowe dają tylko nieliczne, prezentowane podczas Sesji, projekty. Napotykają one jednak na liczne „systemowe” bariery, których identyfikacja a także określenie sposobów przełamywania będą tematem dyskusji podczas Sesji „Budowanie Miasta”, także w kontekście pozytywnych doświadczeń z okresu II. RP.
Wymaga weryfikacji szeroko rozpowszechniona teza, iż obecne „uwarunkowania systemowe”, tj. przede wszystkim przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (oraz jej „otoczenia prawnego”, tj. m. in. przepisów ustaw o partnerstwie publiczno – prywatnym, o gospodarce nieruchomościami, itd.) uniemożliwiają efektywne projektowanie i optymalną realizację tego typu projektów – „budujących miasto”. Konieczna jest refleksja nt. partycypacji społecznej w „budowaniu miasta”. Wymaga odpowiedzi pytanie o faktyczny zakres odpowiedzialności za to „budowanie” wielu oczywistych uczestników takiego skomplikowanego i rozciągniętego w czasie procesu oraz o ich gotowość i realne możliwości brania w nim udziału.

Cel IV. Sesji
Cel Sesji, to próba odpowiedzi na pytania odnoszące się do trzech celów Kongresu: - jaką rolę winny pełnić władze publiczne w budowaniu miasta ? - Jakie sposoby partycypacji lokalnych grup społecznych są właściwe w ochronie interesu publicznego i kształtowaniu rozwoju miasta ? – Jakie są istniejące i potencjalne instrumenty zarządzania rozwojem współczesnego miasta ?

Program IV. Sesji, zaplanowany na 150 min.:
Referaty:
Przedstawiciel Ministerstwa TBiGM - Odpowiedzialny za przepisy dot. planowania miast na poziomie lokalnym: „Odpowiedzialność władz centralnych za kreowanie otoczenia prawnego oraz narzędzi prawnych i finansowych dla (współ) budujących miasta” – do uzgodnienia;
Stanisław Kalinowski - Zastępca Prezydenta m. Lublina: „ Rola konkursów architektoniczno-urbanistycznych w procesach miastotwórczych na przykładzie konkursu na rewitalizację obszaru Podzamcza w Lublinie”;
Przedstawiciel TUP SA – Inwestora Eko-Miasteczka Siewierz Jeziorna: „Metoda charette, jako płaszczyzna koordynacji interesów różnych uczestników budowania nowego miasta na terenach typu greenfield”;
Przedstawiciel Celtic SA
– Inwestora Nowego Miasta – Smart City Ursus: „Zmiany lokalnej polityki przestrzennej i tworzenie prawa miejscowego a rola inwestora nowego „miasta w mieście” na terenach typu brownfield”;
Janusz Lipiński - Promotor projektów Nowe Miasto w Krakowie i Młode Miasto w Gdańsku: „Refleksje nt. doświadczeń przy przygotowaniu projektów typu „miasto w mieście” na śródmiejskich terenach pokolejowych i postoczniowych”.
Dyskusja panelowa:
Artur Celiński - Przedstawiciel Kongresu Ruchów Miejskich: „Punkt widzenia aktywnych mieszkańców na „partycypację w budowaniu miasta”;
Krzysztof Chwalibóg - Przedstawiciel Zespołu Autorskiego projektu Polskiej Polityki Architektonicznej: „Określenie koniecznych narzędzi planowania i budowania spójnego miasta”; Maciej M. Mycielski - Moderator warsztatów urbanistycznych charette: „Miejsce urbanisty „między młotem a kowadłem” – kreacja czy moderowanie interesów?” – do potwierdzenia; Przedstawiciel Stowarzyszenia „Ład na Mazowszu”: „Rola organizacji pozarządowych w procesach miastotwórczych” – do potwierdzenia.
Dyskusja otwarta – ok. 30 min.:
Grzegorz A. Buczek – Towarzystwo Urbanistów Polskich - prowadzący, moderator dyskusji i podsumowujący IV. Sesję,
Bolesław Stelmach – Forum Kultury Przestrzeni - asesor.

Sesja otwarta: „Q urbanistyce społecznej”

[czwartek, 20 września, godz. 17.00 – 19.00]

Istota problemu
Wraz z otwarciem Polski na kraje Unii Europejskiej i świata coraz większa liczba Polaków dokonuje porównań przestrzeni miejskich w znacznie rozszerzonej skali geograficznej niż było to możliwe do 2004 roku. Porównania te prowadzą często do dezaprobaty dla kondycji polskich miast, nie tylko w odniesieniu do jakości architektury, ale samego sposobu organizacji przestrzeni miejskich, estetyki przestrzeni publicznych, miejskich krajobrazów i kontekstów decydujących o jakości życia, czyli właśnie urbanistyki. Drugim niepokojącym objawem tego braku satysfakcji jest coraz dotkliwszy dla miast proces suburbanizacji, narastający w niektórych miejscach szybciej niż wzrost zamożności. Można go interpretować jako nostalgię za wiejskim, sielankowym otoczeniem oraz za lepszymi niż w miastach warunkami życia.
Obserwowany od kilku lat rozwój obywatelskich „ruchów miejskich”, powstających spontanicznie niemal we wszystkich miastach, bardzo często jest wyrazem niezgody mieszkańców na wprowadzane zmiany w przestrzeni miejskiej. Uproszczeniem i lekkomyślnością byłoby traktowanie tych ruchów jedynie jako zwykłego oporu przed zmianami, polskiej odmiany postawy zwanej NIMBY (not in my back yard – nie na moim podwórku). Zgłaszane społecznie postulaty w większości dotyczą aspektów, które są dla wielu urbanistów ważne i bliskie: ochrony walorów ekologicznych lub historycznych, zagrożeń dla bezpieczeństwa publicznego, czy kształtowania estetyki i wizerunku miast. Obejmują sferę INTERESU PUBLICZNEGO, który w obowiązujących procedurach planistycznych nie zawsze jest należycie artykułowany, lub błędnie utożsamiany z wypadkową interesów prywatnych.
Zamiast nie dostrzegania tego problemu, pod presją czasu i żądań inwestorów, proponujemy rozważenie następujących kwestii: na ile organizacje i ruchy społeczne zajmujące się przestrzenią miast mogą być poważnym partnerem dla urbanistów? Jak można organizować taką współpracę? Co mogą zyskać obie strony tej współpracy?

Cele sesji:
Ukazanie spojrzenia użytkowników miast na aktualne problemy transformacji i rozwoju miast oraz zmian zachodzących w przestrzeni miejskiej.
Prezentacja szerokiego spektrum ruchów obywatelskich zainteresowanych jakością przestrzeni miejskich.
Dyskusja nad szansami i zagrożeniami dialogu między urbanistami a społecznościami lokalnymi w oparciu o doświadczenia.
Przekonanie urbanistów i innych osób organizujących proces planistyczny, że dialog z mieszkańcami i organizacjami społecznymi może (choć nie musi) być sprzymierzeńcem dobrego planu.

Program sesji otwartej
Elżbieta Przesmycka (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie i Politechnika Wrocławska, IFHP) - wprowadzenie (ok. 5 min.)
Referaty 40-50 min.:
Sesja otwarta: przewiduje 5 krótkich prezentacji (po ok. 10 minut) zainteresowanych osób, organizacji pozarządowych i ruchów obywatelskich, zajmujących się jakością funkcjonowania miast i uspołecznieniem procesu planistycznego. Prosimy o nadsyłanie propozycji referatów (streszczenia na max. 1 stronę) do 15 czerwca na adres : Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . W przypadku liczby zgłoszeń większej niż zaproponowane ramy czasowe, oferujemy zamieszczenie 5 wybranych tekstów w materiałach kongresowych. Zastrzegamy też ewentualność skrócenia czasu prezentacji do 5 min. gdyby – pod presją czasu – zaszła taka potrzeba. Decyzje o wyborze prezentacji i ich publikowaniu podjęte zostaną do 30 czerwca, kiedy to zostanie podany ostateczny program tej sesji.
Dyskusja 60-70 min.:
Ewa Kipta - Urząd Miasta Lublin, Stowarzyszenie Forum Rewitalizacji - moderator
Panel reaktywny: [4 osoby, w tym urbanista przekonany do dialogu, urbanista „sceptyczny”, socjolog, reprezentant organizacji pozarządowych (reprezentant ruchów obywatelskich).
Pytania do panelistów (wypowiedzi po 5 minut, pytania do wyboru lub adresowane do konkretnych osób, w zależności od ich stanowiska - razem ok 20 minut):
Jak definiować interesy publiczne (standardy i normatywy, debata czy „autorytet” projektanta)?
Co denerwuje stronę społeczną dialogu?
Dlaczego urbaniści obawiają się dialogu? (Czas, język debat czy poziom wiedzy?)
Wypowiedzi z sali (ok 30 minut – po 3 minuty)
Emilia Niećko - Biuro Planowania Przestrzennego w Lublinie - Podsumowanie sesj (5 minut)

Do pobrania program Kongresu w pdf

Uwaga: - program IV. Kongresu, w tym poszczególnych Sesji, będzie uzupełniany; - Organizatorzy zastrzegają sobie prawo dokonywania zmian w programie.


 

Logowanie

Zalogowani użytkownicy uzyskują dostęp do nowych pozycji w menu i kalendarium, a członkowie TUP mają możliwość pisania artykułów na stronie