X PODLASKIE FORUM URBANISTÓW

wtorek, 28 listopada 2017 06:46 Marta Ramotowska
Drukuj

X Podlaskie Forum Urbanistów poświęcone było zagadnieniom wykorzystania potencjału przyrodniczego w planowaniu przestrzennym i zarządzaniu miastem.

W prezentacjach przygotowanych przez mgr inż. Marka Fiedoruka (Departament Urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku) i dr hab. Piotra Banaszuka prof. nzw. PB (Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej) zostały przedstawione problemy związane z wykorzystaniem i ochroną zasobów środowiska, występujące w rozwoju miasta. Zwrócono uwagę na zagadnienia planowania przestrzennego i rozbudowy infrastruktury technicznej, a szczególnie retencjonowania i odprowadzania wód opadowych.

Prelegenci m.in. wyjaśnili przyczyny i mechanizmy występowania podtopień w czasie opadów nawalnych i wskazali możliwości zapobiegania i neutralizowania skutków tych zjawisk.

W dyskusji wzięli udział zaproszeni goście:

mgr inż. Beata Bezubik - dyrektor Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Białymstoku,

prof. dr hab. Halina Car - prodziekan ds. rozwoju Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku,

dr hab. Elżbieta Jekatierynczuk - Rudczyk - kierownik Zakładu Ochrony Środowiska Instytutu Biologii Uniwersytetu w Białymstoku,

mgr inż. Ewa Kułakowska - zastępca dyrektora Departamentu Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w Białymstoku,

prof. dr hab. inż. arch. Piotr Lorens - prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Urbanistów Polskich.

Generalny wniosek z Podlaskiego Forum Urbanistów sprowadza się do stwierdzenia, że powinna zmienić się społeczna świadomość nastawienia do sposobu wykorzystania zasobów przyrody i kształtowania przestrzeni dla poprawy funkcjonalności środowiska miejskiego.

Konieczne jest wdrożenie istniejących koncepcji wielofunkcyjnego systemu przyrodniczego miasta, który, oprócz zadań estetyczno-rekreacyjnych, będzie służył wielu innym funkcjom ekosystemowych, w tym związanych z gospodarką wodną.

W skład systemu wchodziłyby rozproszone struktury przyrodniczo-inżynieryjne różnej wielkości, połączone w sieć: np. zielone dachy, niecki i rowy infiltracyjne, łąki kwietne, ogrody, okresowe zbiorniki wodne, mokradła podczyszczające wodę opadową i wieńcząca całość dolina rzeki Białej.

Dzięki rozszerzaniu zastosowań systemu przyrodniczego będziemy mogli tworzyć wokół miejsc zamieszkania środowiska bardziej przyjazne i lepiej zintegrowane z naturą, a przestrzeń miasta stanie się środowiskiem mniej wyizolowanym i zależnym od sprawności rozwiązań technicznych.